Podejrzewałem, że temat rekompensaty 40 euro będzie ciekawy dla czytelników bloga. Miałem rację – ten wpis jest jednym z najchętniej przez Was czytanych. W komentarzach do niego zadawaliście mi ciekawe pytania oraz opisywaliście swoje doświadczenie z praktyką sądów. Postanowiłem więc w tym wpisie zebrać kilka uwag praktycznych dotyczących dochodzenia kwoty 40 euro.

Po pierwsze i najważniejsze – rekompensata 40 euro jest należnością, podobnie jak kwota na fakturze, której się domagacie. Oznacza to, że wierzycielowi służy roszczenie o zapłatę tej kwoty. Z tego wysunąć można dwa wnioski:

1. Rekompensata 40 euro nie wchodzi w skład kosztów procesu.
2. Równowartość 40 euro musi być wliczona do wartości przedmiotu sporu.

Wydawało mi się, że dwa powyższe stwierdzenia dla prawnika, to jak dla matematyka podstawowe „2+2=4”. Bardzo się więc zdziwiłem, gdy przeczytałem w komentarzach, że praktyka jednego z sądów wygląda tak, że równowartość 40 euro jest co prawda zasądzana… ale następnie pomniejsza się o nią należne koszty procesu!

W mojej ocenie taka praktyka jest niedopuszczalna, ponieważ roszczenie o zapłatę 40 euro nie ma nic wspólnego z kosztami procesu. Ponadto, takie pomniejszanie kosztów procesu jest całkowicie nielogiczne. To tak, jakby przedsiębiorca występował o zapłatę 1.000 zł. Od takiego pozwu musi więc uiścić opłatę sądową. Dla przykładu załóżmy, że jest to 100 zł. Następnie Sąd wydaje nakaz zapłaty, na mocy którego zasądza od dłużnika 1.000 zł, ale nie ma zwrotu kosztów procesu, bo od należnych kosztów odjęto zasądzone 1.000 zł. Totalny absurd!

Jeżeli też spotkałeś się z taką praktyką dotyczącą 40 euro – nie wahaj się składać zażalenia na takie postanowienie o kosztach!

Po drugie, roszczenie o zapłatę 40 euro rekompensaty może być przedmiotem osobnego pozwu. Nie musisz więc dochodzić go równocześnie z należnością główną z danej faktury. Jeżeli więc masz taką sytuację, że złożyłeś już pozew o zapłatę należności głównych z kilku faktur, a zapomniałeś lub nie wiedziałeś, że możesz domagać się jeszcze 40 euro rekompensaty, to pamiętaj, że możesz złożyć kolejny pozew dotyczący wartości tej rekompensaty. Upewnij się tylko, że roszczenie nie jest przedawnione!

Po trzecie, od rekompensaty 40 euro, przysługują również odsetki. Roszczenie to staje się bowiem wymagalne od pierwszego dnia opóźnienia w zapłacie przez dłużnika należności wynikającej z transakcji handlowej. Jak zaznaczono w art. 10 ust. 1 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych – roszczenie to przysługuje od dłużnika „bez wezwania„. Nie ma więc potrzeby wystosowywania dodatkowego wezwania do zapłaty, aby roszczenie stało się wymagalne. A skoro dłużnik sam nie zapłaci równowartości kwoty 40 euro, to popada w opóźnienie. I wówczas zastosowanie ma art. 481 § 1 K.c.:

§ 1. Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

Do kwoty rekompensaty 40 euro zastosowanie będą więc miały odsetki ustawowe za opóźnienie, czyli inny rodzaj odsetek, niż te przysługujące w transakcjach handlowych. Trzeba o tym pamiętać.

Rekompensata 40 euro to naprawdę prosty temat. Nie wiem dlaczego niektóre sądy utrudniają sprawę i mieszają to roszczenie z kosztami procesu. My, jako ludzie, chyba mamy dar do niepotrzebnego komplikowania nawet najprostszych spraw… Oczywiście po to, aby ułatwić sobie życie.